Wat voorafging:
Hij rilt van de koorts.
Het virus tast de hersenen aan, net als bij nekkramp.
Ik ken de symbiont Kanan goed.
Hij zal een worden met O'Neill, hem genezen en hem dan verlaten,
als er 'n andere gastheer vrijkomt.
De gastheer is omgekomen bij een missie.
De Tok'ra's geloven dat de symbiont hun belangrijke informatie kan verschaffen.
Het is uw enige kans.
Het is te ver weg.
Het gaat niet.
Verstop je hier tot de Chaapa-ai wordt geactiveerd.
DIEPTEPUNT
De gastheer is in leven, mijn heer.
SIGNAAL KOMT BINNEN WORDT GEANALYSEERD
HERKEND ALS: TOK'RA
IRIS WORDT GEOPEND
- De Tok'ra's. - Dat zal eens tijd worden.
Wapens neer.
- Generaal Hammond. - Raadsheer Thoran.
Mijn geduld begint nu toch op te raken.
U belooft al dagen dat O'Neill veilig zal terugkeren. Waar blijft hij ?
Ik breng helaas slecht nieuws.
Hij is gewoon de basis uitgelopen ? En dat viel niemand op ?
De aanval op Revanna heeft ons sterk uitgedund.
Dit kwam geheel onverwacht. Het was niemands schuld.
O'Neills leven lag in uw handen.
- De symbiont was z'n enige hoop. - Hij had kunnen weigeren.
Dan had u nooit de kennis van Kanan verworven.
- Een meer dan eerlijke ruil. - O'Neill had nooit 'n symbiont aanvaard
om alleen zichzelf te redden.
Misschien maakte de weerzin tegen geestversmelting 'm irrationeel.
Ik weet niet wat kolonel O'Neill bewoog,
maar hoewel een volgroeide symbiont de gastheer beheerst, kan 't niet andersom.
Kolonel O'Neill zou nooit uit zichzelf zijn weggelopen.
De symbiont dwong hem tegen zijn wil.
- Hij is een eerbare Tok'ra, geen Goa'uld. - Raadsheer...
Kanan bestrijdt de Goa'ulds al langer dan u leeft,
en toch beschouwt u symbionten als ongedierte.
Wat u ook denkt, Kanan was mijn broeder.
De Raad aanvaardt dat Kanan verloren kan zijn.
Daarin verschillen wij nou, raadsheer.
Wij laten nooit iemand achter.
- Wie bent u ? - Zeg jij het maar eerst.
- U doet alsof u mij niet kent. - Sorry, hoor.
Je bent vast een hoge Goa'uld-pief.
Maar ik ben niet thuis in dat slangenwereldje.
Ik ben Baal.
Echt waar ?
Gewoon bal ?
Zoals in toverbal ?
Weet u hoe duur deze impertinentie u komt te staan ?
Het zegt me niks.
Heus, "impertinentie", wat is dat ?
Ik begin gewoon opnieuw. Wie bent u ?
- Kolonel O'Neill, luchtmacht. - Voorheen misschien, Tok'ra.
Een Tok'ra ben ik in ieder geval niet.
Ja, we hebben slechts de gastheer opgepakt. Uw laffe symbiont is gevlucht.
Maar de Tok'ra's delen lichaam en geest.
- U weet wat de symbiont wist. - Ik weet minder dan u denkt.
Wat zoekt u op deze buitenpost ?
Kijk, dat bedoel ik nou. Ik heb geen flauw idee.
- U bent hier eerder geweest. - Nee, hoor.
U kent mijn geheime buitenpost. U bent hier eerder geweest.
Dacht u mijn wacht te slim af te zijn ?
- Waarom hebt u mijn slaaf ontvoerd ? - Luister.
Ik zweer dat dit 't laatste is dat ik me herinner.
Ik liet de Tok'ra's die slang in m'n kop stoppen, anders zou ik sterven.
Ik had beter kunnen sterven.
Die wens is gauw vervuld.
- Wat is uw opdracht ? - Heb ik niet.
- Waarom kwam u terug ? - Ik ben hier voor 't eerst.
- Wat wilde u met de vrouw ? - Welke vrouw ?
De dood biedt geen soelaas.
Ik wek u desnoods duizend keer opnieuw tot leven.
Pas nadat u me alles hebt verteld, mag u sterven
voor de allerlaatste keer.
- Waar was z'n laatste missie ? - Aan boord van Zipacna's moederschip.
Hij kon ternauwernood ontsnappen aan Heer Yu.
- Had hij 'n reden om terug te gaan ? - Zoals ?
Losse eindjes ? Een onvolbrachte taak ?
Zijn rapport geeft de missie als volbracht aan.
We nemen contact op met onze mensen
- op deze werelden. - Zijn eerdere missies.
Als Kanan weer is opgedoken, weten ze er misschien van.
- Wanneer horen we dat ? - Het kan maanden duren.
- Die rapporten van Kanan. - Wat is daarmee ?
Daarin staat misschien met wie Kanan nog een appeltje te schillen had.
- Hun inhoud doet niet terzake. - Het gaat om O'Neills leven.
U vraagt het onmogelijke.
Is dat zo ?
Ben jij het ?
Ik vertrek en jij werkt je in de nesten.
Fijn om je weer te zien.
Insgelijks.
Al ben je maar een waanvoorstelling.
Nee, ik ben hier echt.
Welja, joh.
Mijn bewustzijn is aanwezig, al ben ik fysiek niet hier.
Ik ben geen waanvoorstelling.
- M'n schoen gaat dwars door je heen. - Ik verkeer nu op 'n hoger plan.
Oma Desala, een en al licht. Ik heb het aan jou te danken.
Ik ben nu pure energie.
- Bevalt dat een beetje ? - Prima.
- Mooi. - Heel mooi.
Maar jij...
Je kent dat als je uit de dood opstaat.
Je ziet in het begin nog wat bleekjes.
Geen waanvoorstelling ?
Laat dan maar eens wat zien. Bevrijd me.
Dat gaat niet.
- Ik mag niet tussenbeide komen. - Dat doe je al.
Nee, ik troost alleen een vriend.
Wat heb je nou aan toverkracht als je niet eens een vriend kunt bevrijden ?
- Kon ik 't maar. - Gaat 't echt niet ?
Gaat wel. Mag niet.
Toch leuk om je te zien.
Baal martelt je en dat laat ik niet zomaar gebeuren.
Hij wil alleen weten waarom je hier bent.
- Weet je 't echt niet ? - Jij wel ?
Ik weet dat jij, of liever, de symbiont van de Tok'ra's, en gefeliciteerd nog,
'm midden in de nacht hierheen gesmeerd is.
Dat ik ze die slang in m'n kop heb laten stoppen.
Zei hij niet waarom hij naar de Goa'ulds wou ?
Ik was veel te beroerd om te luisteren.
Na de implantatie, ik ben allergisch voor dat woord, werd ik hier wakker.
Het weekje wel.
Je weet dus echt van niets.
Het heeft te maken met een slavin van Baal.
Ik zie haar voor me, maar ik ken haar niet.
Niemand weet waar je bent.
En een reddingspoging zou toch geen zin hebben. Dit is een fort.
Baal blijft je martelen en tot leven wekken
tot je zegt wat hij wil weten, wat niet gaat, want jij weet niets
of tot je opwekken geen zin meer heeft.
Maar dan ben je Jack O'Neill allang niet meer.
Morgen wordt dus een drukke dag.
- Ik zal dat niet toestaan. - En je mocht niet helpen.
Ik kan Baal net zomin tegenhouden als Oma mij kon genezen.
Ik kan je helpen op te stijgen.
Uw mensen laten me niet gaan.
- Zij volgen mijn orders op. - Deze Jaffa bedreigde me.
Ik wees erop dat pogingen de poort te activeren tot letsel zullen leiden.
- Ben ik een gevangene ? - Eerder een gast.
U mag weg zodra we de rapporten krijgen waar het verdrag ons recht op geeft.
Dat moet ik persoonlijk aan de Raad voorleggen.
Waarom ? We kunnen het verzoek op meerdere kanalen uitzenden.
Waaronder die van de Tok'ra's.
Mocht u daar geen gebruik van willen maken,
dan mag u in een gerieflijk onderkomen van gedachten veranderen.
Dit kan de relatie tussen onze volken verstoren.
Het botert al een tijdje niet zo tussen onze volken, raadsheer.
Goed dan. Ik zal om onmiddellijke toezending verzoeken.
Dank u.
Wil jij mijn Oma zijn ?
Ja, al zou ik het zelf liever anders uitdrukken.
- En dan ? - Dan weet ik 't niet.
- Nee ? - Nee.
Van dat opstijgen word je niet alwetend.
Ik wil eerst wat meer weten van dat hogere plan.
Alleen jij kunt het pad kiezen dat je gaat nemen.
Maar ik garandeer je een schitterende reis.
- Als je je last loslaat. - Je klinkt net als Oma...
- Ik klink niet als Oma. - Jawel hoor.
Oma zou zeggen "Wie ziet dat de kaars vuur is, heeft eten op tafel."
Hoezo ?
Om je geest te openen.
Mijn geest gaat uit als een nachtkaarsje.
Laten we het stap voor stap doen.
Je moet het zelf willen, anders gaat het niet.
Stap voor stap.
Er moet een uitweg zijn.
- kan jij een beetje rondkijken ? - Nee.
- Alleen verkennen. - Baal gaat je martelen.
- Ritsel een zatgeweer. - Het wordt erger.
- Dan komen we in actie. - Zinloos.
- Help me dan. - Niet zo.
Ze komen er aan.
- Kunnen ze je zien ? - Ik kom terug.
- Leid ze af. - Dat beloof ik.
- Het moet persoonlijk zijn geweest. - Waarom ?
De Tok'ra's zeggen dat Kanans missies geslaagd waren, dus hij hoefde niet terug.
Als we ze geloven, had hij geen logisch motief.
En toch was Kanans beweegreden sterk genoeg
om z'n eigen leven en dat van z'n gastheer te riskeren.
Het duurt even voor het zuur erdoorheen bijt.
Hoewel het het vlees cauteriseert,
komt er meestal een klein beetje in het bloed terecht.
- Waarom bent u hier, Tok'ra ? - Ik ben 'n mens.
- Door uw symbiont verraden. - En misbruikt.
- Waarom ? - Geen idee, kan me ook niet schelen.
- Hoe noemde de symbiont zich ? - Weet ik niet meer.
Tok'ra's behouden beide identiteiten.
U bent O'Neill. Hoe heette uw symbiont ?
Dat zeg ik toch.
Wat voor Tok'ra-geheimen geeft een naam prijs ?
- Ik weet 't niet. - Waarom beschermt u de verrader
- die u heeft verlaten ? - Ik zou je de naam met liefde zeggen.
Ik geef geen moer om de Tok'ra's.
- De Tok'ra's zijn lastpakken. - Niet doen.
Zelfs toen we dachten dat ze uitgeroeid waren.
Als zuur beten ze gaten in ons rijk.
Kanan.
Zo heet hij.
Ik heb 't je verteld.
Inderdaad.
Dit neutraliseert het zuur en verlicht de pijn.
De waarheid wordt beloond.
Ik weet verder niets.
U weet niet hoeveel er nog van Kanan in uw geheugen sluimert.
Het komt vast wel weer boven.
Ben jij het ?
Je had weg moeten blijven.
Ik herinner me niets.
Hij komt erachter als we samen gaan.
Jack, tegen wie heb je het ?
Die vrouw.
Daar is anders niemand.
Moet je horen wie het zegt.
Doet het nog pijn ?
Ik zei toch dat ik terug zou komen.
Als de Daniel Jackson die ik kende hier was...
- Dat ben ik ook. - Doe dan wat.
Luister naar me.
Dat wil ik niet nog 's meemaken.
Een vriend met jouw krachten zou er een eind aan maken.
Het moeilijkste aan m'n nieuwe bestaan
is de kracht te hebben om te doen wat ik wil, maar het niet mogen.
Al ben ik nog zo zeker, al is het nog zo duidelijk.
Al gaat het om wie me dierbaar is.
Ondanks m'n krachten mag ik net zomin voor God spelen als de Goa'ulds.
- Baal geeft het nooit op. - Inderdaad.
- Dus we moeten opschieten. - Moet je weg ?
Kanan kwam ergens voor terug. De vrouw tegen wie je sprak ?
Ze moet ermee te maken hebben.
Ach, wat zou het ook.
Carter en Teal'c bedenken wel wat.
- Al wisten ze waar je was... - En Jonas is net zo slim als jij.
- Soms kan je niet weg. - Dan was ik allang dood geweest.
Hoe vaak kom je nog ongeschonden uit die sarcofaag ?
Hoe vaak ben je er al in geweest ?
Het geeft je genoeg kracht voor nog een ronde,
maar vernietigt wie je bent stukje bij beetje.
En dan is het te laat om op te stijgen, al wil je nog zo graag.
- Ik waardeer je aanbod. - Je kunt het heus.
- Je hebt 't wel over mij. - Precies.
Stel alsjeblieft je geest open.
Hou toch op.
Vernoemden de Asgards 'n schip naar jou alleen voor de naam ?
Hou je niet van de domme.
Ze erkenden ons potentieel in jou vanwege je prestaties.
Menselijk potentieel. Dat zag Oma ook in mij.
Ik ben jou niet.
Dat heeft je anders nooit tegengehouden.
Stel dat het omgekeerd was.
- Jij zou me helpen. - Reken maar.
Ik zou je bevrijden en die klootzak op z'n lazer geven.
- Ze zouden je tegenhouden. - Maar niet zomaar.
- Baal zou sterven. - Zo ben je niet.
Dat heb je dus mis.
Ik kan me nu niet meer voorstellen anders te zijn of te doen dan ik ben.
Ik kan de dingen op een nieuwe manier doorzien.
Maar dat was mijn keuze. Terwijl Jacob me nog wou genezen, koos ik hiervoor.
Maar jij hebt nu geen opties meer.
Het gaat niet om je leven, Jack, maar om je ziel.
Ik bied je de enige uitweg.
Dat heb je ook mis.
Ik heb nog een optie.
Wat bedoel je ?
Straks komen ze terug en Baal maakt me weer af.
- Maak 't de laatste keer. - Vraag dat niet.
- Jij kunt er een eind aan maken. - Ik vertik het.
Je weet dat ik het voor jou zou doen.
Ik kan deze cel niet meer zien, Daniel.
Ik weet het niet, hoor, maar ik heb het gevoel dat er niets te vinden is.
Wacht eens even.
- Kijk eens. - Wat is er dan ?
Kanan diende Baal als Goa'uld. Hoe lang is dat geleden ?
Maanden. Baal hield de buitenpost voor de systeemheren verborgen.
De buitenpost ontwikkelde in het geheim wapens.
Hij verkende de hele post in een paar maanden.
Dat heeft Kanan aan de Tok'ra-raad gerapporteerd. Maar luister:
Hij gebruikte Baals slaaf, om informatie te krijgen.
Die liet hem binnen in Baals vertrek.
- Denk je dat Kanan iets achterhield ? - Nee.
Maar bedenk dat 'n persoonlijke slaaf 'n vertrouweling is.
Zou die z'n meester zomaar verraden ?
Haar meester. De slaaf was een vrouw.
Toegang tot Baals vertrek.
Impliceer je dat Kanan een verhouding met haar had
om in haar meester z'n kamers te komen ?
Waarom zou ze anders het risico nemen ?
Een Tok'ra is voor 'n missie tot veel bereid.
Misschien gebruikte hij haar.
Het kan. Tok'ra's zijn 'n gepassioneerd ras.
Tok'ra's zien opoffering als onderdeel van de strijd.
Ik geloof niet dat Kanan terug zou gaan vanwege de slavin.
Hij deed het pas na de eenwording met kolonel O'Neill.
Hij kwam in aanraking met de gedachten en overtuigingen
die de kolonel eigen zijn, en hij mat zich daarnaar.
Naar waarin wij volgens Hammond van de Tok'ra's verschillen.
Wij laten niemand achter.
Ben jij 't ?
Je had niet moeten komen.
Wat ben je anders.
Hoe kan je Kanan zijn ?
Ik ben 't niet.
Hij komt erachter als we samen gaan.
Hij heeft ons allebei misbruikt.
Hij heeft ons misbruikt.
Hoe lang was u Kanans gastheer voor u hierheen moest komen ?
Ik weet het niet meer.
Wat zei hij over zijn missie hier ?
Niets.
- Wat wou hij van mijn slavin ? - Ik weet het niet.
- Waarom keerde hij terug ? - Ik weet het niet.
Ik geloof u.
U bent net zo beetgenomen door die Tok'ra als ik.
Kanan nam u over zoals ik of een andere Goa'uld dat zou doen.
U was z'n vervoermiddel.
Maar met welk doel ?
Het antwoord ligt ergens in uw geest.
Al was u maar even z'n gastheer, hij heeft iets achtergelaten.
Voor u een ongelukkige erfenis,
want ik kom er wel achter.
Al moet ik uw brein uitgraven.
Dus Kanan moest 'n slavin redden die hij lang geleden had ontmoet ?
Als gevolg van eenwording met O'Neill.
Gebaseerd op 't idee dat O'Neill haar nooit zou achterlaten.
Ik weet uit ervaring hoe diep emoties worden gedeeld
- door symbiont en gastheer. - Ik ook, majoor Carter.
Uw theorie stoelt louter op intu�tie.
Dat is zo, maar er is wat voor te zeggen.
- Kolonel O'Neill is daar. - Dat denk ik ook.
- En ik ook. - Wat maakt 't uit ?
Als hij in de macht van Baal is, kunnen we niets doen.
- We hebben de plattegrond. - Dan weet u dat 't een fort is.
- Een leger komt er nog niet in. - Kanan dacht van wel.
- Als we met twee teams gingen... - Ik moet instemmen met de raadsheer.
Ik heb die post laten natrekken. We zijn niet in staat tot wat voor aanval dan ook.
Binnen.
Wat is er ?
Ik heb over de redding van O'Neill gemediteerd.
Ik heb de plattegrond nog eens bekeken.
Volgens mij is het een onneembaar fort, ongeacht de strijdkracht.
Inderdaad. Alleen een Goa'uld-moederschip maakt een kans.
Daar beschikken we helaas niet over.
Evenwel zijn er veel systeemheren die dat wel doen.
Hoe heette hij ?
- Kanan. - U kent zijn naam.
Waar kwam hij voor ?
- Nergens voor. - Om de slavin te stelen ?
Ik weet het niet.
Dacht Kanan dat de slavin mijn geheimen kende ?
U verbergt nog iets voor me. Ik ruik het.
Ik voel het.
- Wanneer maak je hier 'n eind aan ? - Als u zegt wat ik wil weten.
De geest wordt zwakker. Tijd voor de sarcofaag.
Maar bedenk terwijl u uw krachten hervindt
dat het veel erger wordt.
Thoran gaat de diplomatieke betrekkingen opzeggen.
- Wat zei hij ? - Onder andere,
dat ze juist hierom geen informatie willen delen.
- Het zij zo. - Dat zei ik ook.
De Tok'ra's hebben ons harder nodig dan wij hen.
Verwachten we een reactie van Heer Yu ?
Hij heeft de plattegrond ontvangen, maar we weten niet of hij iets gaat doen.
Vast wel. Baal heeft zijn fort verborgen gehouden.
Wat heeft de kolonel aan een aanval ?
Het geeft O'Neill een kleine kans, meer niet.
Hier ben ik.
Je was weg.
Het spijt me. Ik moest iets doen.
Maar ik ben terug. Ik zal bij je blijven tot het voorbij is.
- Het gaat nooit voorbij. - Toch wel.
- Daniel, maak er een eind aan. - Jack, hou het nog even vol.
Nee.
Ik kan niet meer terug.
Als ik terug moet, ik zweer het,
dan vertel ik Baal wat hij wil weten.
Wat dan ?
Dat hij van haar hield.
Hij kwam terug voor haar. Hij wou haar redden.
- Dat weet Baal niet. - Als hij 't hoort, doet ie dit ook met haar.
Daniel, als je er geen einde aan maakt,
dan vertel ik 't hem.
Dat hoeft niet. Het is bijna voorbij, Jack.
- Hoe dan ? - Je had gelijk.
Er is altijd een uitweg.
Of tenminste een kans.
Je reis is niet voorbij, Jack. Nog niet.
- Wat heb je gedaan ? - Niets. Sam en Teal'c doen iets.
En Jonas ook.
Wat dan ?
Ze hebben iets bedacht.
Dit dus.
Je wou toch een kleine kans, Jack ? Grijp 'm.
Als iemand kan ontsnappen, ben jij 't.
Heer Yu valt aan.
- Kom mee. - Hij pakt ons.
Volgens Dr. Fraiser is hij nog ziek van de sarcofaag,
maar ze verwacht 'n spoedig herstel.
- En de vrouw voor wie hij kwam ? - Die blijft bij de Tok'ra's.
Om in Kanans naam te vechten.
Ik probeer te slapen.
Sorry. Fijn dat het goed met u gaat.
Luister.
Dat was een goede ingeving.
We hebben er allemaal aan bijgedragen.
Hebt u nog iets nodig ?
Water.
We blijven afscheid nemen.
Dat was mij ook al opgevallen.
- kan je niet even blijven ? - Eigenlijk niet.
- Je bent er nu. - Een speciale dag.
Kerstmis ?
Sint Juttemis ?
- Leder ons weegs ? - Zoiets ja.
Ik weet dat jij het niet gelooft.
Dat je nu je twijfels hebt.
Je hebt moeten doormaken wat niemand zou moeten doormaken.
Wat ik bedoel is, dat het wel weer goed komt.
- Hoe weet jij dat ? - Je moet me maar vertrouwen.
Dat kan ik wel.
- Zal het wel gaan ? - Het zal prima gaan.
Alstublieft.
Bedankt.
Welterusten.
Bedankt.